à force d’être une chanson triste
.
.
.
#drawing #contemporarydrawing #artonpaper #galleryfiftyone #textbasedart #studio #antwerp
...

le possible
.
.
.
#drawing #contemporarydrawing #artonpaper #galleryfiftyone #project
...

déterminée
.
.
.
#drawing #contemporarydrawing #worksonpaper #cahier #studio #galleryfiftyone
...

ébahir
.
.
.
#drawing #contemporarydrawing #artonpaper #studio #galleryfiftyone #new #show #comingup #exhibition
...

Staan we aan het randje van de afgrond? Arpaïs Du Bois maakt zich zorgen over hoe het eraan toe gaat in onze huidige samenleving. Onze omgang met elkaar en onze leefomgeving laat vaak te wensen over. Kunst is voor Du Bois een overlevingsstrategie om haar verdriet en onmacht daarover te uiten. Al schilderend en schrijvend bevraagt ze en verwerkt ze haar indrukken over de dagelijkse realiteit. Het vormt een continue stroom van opwellende gevoelens en gedachten, die Du Bois visualiseert in notitieboeken, op papieren dragers of doeken.

Een donderwolk is groter dan de drager. We voelen de spanning van iets wat op uitbarsten staat. ‘pour mieux pouvoir se morfondre’ of ‘beter kunnen mopperen’ staat er in drukletters rond geschreven. Taal en beeld gaan hand in hand en versterken elkaar. Du Bois schept daarmee sfeer en betekenis die geen verdere uitleg hoeft. Voor haar beelden kiest ze organische of lineaire vormen. De tekst toont ons gecondenseerde taal. Het zijn veelzeggende, poëtische zinsneden en woordspelingen in haar moedertaal. Haar keuze voor kapitalen verbindt woord en beeld. De letters zijn speels in kleurpotlood geschreven en krijgen ook een beeldend karakter. Soms deelt ze woorden op om het ritme van het beeld te volgen, in andere werken zet ze de letters errond of erover. We voelen de spontaniteit waarmee haar werk tot stand komt. Samengebalde emoties en gedachten zetten zich met een vaart vast op een drager en zorgen voor een ontlading. Het samenspel van beeld en taal biedt geen hapklaar werk. Stilte en concentratie zijn nodig om vat te krijgen op het geheel. Het duurt even vooraleer betekenissen opduiken. De stemming schommelt tussen somber en moedeloos en gaat van snijdend tot humoristisch. In die balans weet Du Bois ons te beroeren. Ze grijpt een prangende kwestie aan, maar visualiseert die met een kwinkslag, waardoor de essentie van haar bekommernissen ons treft.

Het toeval wil dat ik in de aanloop naar dit thema door een drukke winkelstraat loop en plots een reclamebord opmerk. Ik herken meteen de hand van Du Bois….

Lees de volledige tekst op jegensentevens.nl
Dank 🙏🏻 @indra.devriendt @jegensentevens
#jegensentevens #indradevriendt #reflectie
...

au jardin
.
.
.
#drawing #contemporarydrawing #contemporaryart #artonpaper #galleryfiftyone
...

A few more days left to purchase this poster on ONBOARDS.be

‘pour être rebondissant’, 2021

#limitededition #poster #onboards #onboardsbiennale #arpaisdubois #galleryfiftyone
...

à distance des mondanités
.
.
.
#drawing #contemporarydrawing #artonpaper #cahier #galleryfiftyone
...

une réalité accélérée
.
.
.
#contemporaryart #worksonpaper #artonpaper #galleryfiftyone #cahier
...

les tourmentés
.
.
.
#drawing #contemporarydrawing #artonpaper #worksonpaper #galleryfiftyone
...

les volontaires
.
.
.
#drawing #contemporarydrawing #worksonpaper #contemporaryart #galleryfiftyone #studio #cahier
...

déjouer l’allégresse
.
.
.
#drawing #contemporarydrawing #artonpaper #worksonpaper #cahier #studio #galleryfiftyone
...

mijn leestip voor De Morgen.

#patrickmodiano #demorgen #zeno #book #literature #tips
...

au courage chevrotant
.
.
.
#drawing #contemporarydrawing #cahier #contemporaryart #galleryfiftyone #studio
...

chasser le jour
.
.
.
#drawing #contemporarydrawing #worksonpaper #cahier #galleryfiftyone #studiolife
...

🙏🏻 Fabien Ribery

‘Arpaïs Du Bois invente une écriture brute et ivre, une chorégraphie de signes, une sarabande ininterrompue de molécules de vie.
Il y a des mots éparpillés, des syllabes, des phonèmes, des lettres.
Il y a des messages ambigus, un art savant de l’antithèse, un jeu de courts-circuits mentaux : « Révolte de la gaieté soumise », « Perfectionner l’oppression », « Fausse souplesse de l’ignorance », « La légèreté de nos fardeaux »’

‘On rampe dans les plis, on se couche dans les terriers de mots, on vogue sur des restes humains.
On est chez dada – « Amnistier les fesses molles » -, chez Henri Michaux, chez Jean Dubuffet, chez Gaston Chaissac, chez Simon Hantaï, chez Louise Bourgeois, chez Judit Reigl, chez Basquiat.
Bien sûr, tout cela est faux, hérétique, inconvenant, puisque l’on est chez une artiste singulière dont les carnets témoignent d’une odyssée quotidienne à travers les formes de la création, la nature naturante, l’histoire de l’art, l’air de rien, comme on ressent des fragrances.’

Full text on www.lintervalle.blog

#lintervalleblog #hopperandfuchs #galleryfiftyone #damiensausset #philippevancauteren
...